These are the notes I have made for myself while reading Chariton's romance. I normally read it using Perseus and so I usually only give the translation of words where they look too like another word as on Perseus they are so easy to look up. This is as far as I have read and I am in no way an expert in Ancient Greek. If this page has value it is because, struggling myself, I have not forgotten what makes Ancient Greek hard when you first move on from textbooks. I have had several corrections from mwh at textkit which have been much appreciated. He is not, of course, responsible for any mistakes that remain.
1.1.1

Χαρίτων Ἀφροδισιεύς, Ἀθηναγόρου τοῦ ῥήτορος ὑπογραφεύς, πάθος ἐρωτικὸν ἐν Συρακούσαις γενόμενον διηγήσομαι.

reduces to a subject-object-verb order

1.1.1

Ἑρμοκράτης, ὁ Συρακουσίων στρατηγός, οὗτος ὁ νικήσας Ἀθηναίους, εἶχε θυγατέρα Καλλιρρόην τοὔνομα, θαυμαστόν τι χρῆμα παρθένου καὶ ἄγαλμα τῆς ὅλης Σικελίας:

θαυμαστόν τι χρῆμα what a fine example in relation to wonder + gen

1.1.2

ἦν γὰρ τὸ κάλλος οὐκ ἀνθρώπινον ἀλλὰ θεῖον, οὐδὲ Νηρηίδος ἢ Νύμφης τῶν ὀρειῶν ἀλλ̓ αὐτῆς Ἀφροδίτης.

ἀνθρώπινον ἀλλὰ θεῖον - a predicative adjectives, nominative agreeing with το καλλος subject. (“Her beauty was …”)

1.1.2

Φήμη δὲ τοῦ παραδόξου θεάματος πανταχοῦ διέτρεχε καὶ μνηστῆρες κατέρρεον εἰς Συρακούσας, δυνασταί τε καὶ παῖδες τυράννων, οὐκ ἐκ Σικελίας μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐξ Ἰταλίας καὶ Ἠπείρου καὶ νήσων τῶν ἐν Ἠπείρῳ.

1.1.3

Ὁ δ̓ Ἔρως ζεῦγος ἴδιον ἠθέλησε συμπλέξαι.

reduces to a subject-object-verb word order

1.1.3

Χαιρέας γάρ τις ἦν μειράκιον εὔμορφον, πάντων ὑπερέχον, οἷον Ἀχιλλέα καὶ Νιρέα καὶ Ἱππόλυτον καὶ Ἀλκιβιάδην πλάσται καὶ γραφεῖς <ἀπο>δεικνύουσι, πατρὸς Ἀρίστωνος, τὰ δεύτερα ἐν Συρακούσαις μετὰ Ἑρμοκράτην φερομένου.

ὑπερέχον is a participle agreeing with the neuter μειράκιον / Ἀχιλλέα etc are the accusative objects of <ἀπο>δεικνύουσι and hence so is the relative οἷον / πατρὸς is genitive hence final part is genitive absolute

1.1.3

Καί τις ἦν ἐν αὐτοῖς πολιτικὸς φθόνος, ὥστε θᾶττον ἂν πᾶσιν ἢ ἀλλήλοις ἐκήδευσαν.

ἐκήδευσαν takes the dative ie πᾶσιν

1.1.4

Φιλόνεικος δ̓ ἐστὶν ὁ Ἔρως καὶ χαίρει τοῖς παραδόξοις κατορθώμασιν: ἐζήτησε δὲ τοιόνδε τὸν καιρόν.

τοιόνδε is here "such as the following"

1.1.4

Ἀφροδίτης ἑορτὴ δημοτελής, καὶ πᾶσαι σχεδὸν αἱ γυναῖκες ἀπῆλθον εἰς τὸν νεών.

1.1.5

Τέως δὲ μὴ προϊοῦσαν τὴν Καλλιρρόην προήγαγεν ἡ μήτηρ, τοῦ Ἑρμοκράτους κελεύσαντος προσκυνῆσαι τὴν θεόν.

Τέως δὲ μὴ προϊοῦσαν describes the past (non) action of Kallirroe. It's predicative participle which acts like a verb in its clause. In English it would require an auxiliary verb ( eg "had not been") but not in Greek.

1.1.5

Τότε δὲ Χαιρέας ἀπὸ τῶν γυμνασίων ἐβάδιζεν οἴκαδε στίλβων ὥσπερ ἀστήρ: ἐπήνθει γὰρ αὐτοῦ τῷ λαμπρῷ τοῦ προσώπου τὸ ἐρύθημα τῆς παλαίστρας ὥσπερ ἀργύρῳ χρυσός.

ἐπανθέω here is "be evident on the surface"

1.1.6

Ἐκ τύχης οὖν περί τινα καμπὴν στενωτέραν συναντῶντες περιέπεσον ἀλλήλοις, τοῦ θεοῦ πολιτευσαμένου τήνδε τὴν συνοδίαν, ἵν̓ ἑκάτερος τῷ ἑτέρῳ ὀφθῇ.

πολιτεύω here means contrive

1.1.6

Ταχέως οὖν πάθος ἐρωτικὸν ἀντέδωκαν ἀλλήλοις... τοῦ κάλλους εὐγενείᾳ συνελθόντος

1.1.7

Ὁ μὲν οὖν Χαιρέας οἴκαδε μετὰ τοῦ τραύματος μόλις ἀπῄει καὶ ὥσπερ τις ἀριςτεὺς ἐν πολέμῳ τρωθεὶς καιρίαν, καὶ καταπεσεῖν μὲν αἰδούμενος, στῆναι δὲ μὴ δυνάμενος.

1.1.7

ἡ δὲ παρθένος τῆς Ἀφροδίτης τοῖς ποσὶ προσέπεσε καὶ καταφιλοῦσα ‘σύ μοι, δέσποινα,’ εἷπεν ‘δὸς ἄνδρα τοῦτον ὃν ἔδειξας.’

1.1.8

Νὺξ ἐπῆλθεν ἀμφοτέροις δεινή: τὸ γὰρ πῦρ ἐξεκάετο.

1.1.8

Δεινότερα δ̓ ἔπασχεν ἡ παρθένος διὰ τὴν σιωπήν, αἰδουμένη κατάφωρος γενέσθα. :

the participle phrase αἰδουμένη κατάφωρος γενέσθα which qualifies παρθένος gives her motive for τὴν σιωπήν

1.1.8

Χαιρέας δὲ νεανίας εὐφυὴς καὶ μεγαλόφρων, ἤδη τοῦ σώματος αὐτῷ φθίνοντος, ἀπετόλμησεν εἰπεῖν πρὸς τοὺς γονεῖς ὅτι ἐρᾷ καὶ οὐ βιώσεται τοῦ Καλλιρρόης γάμου μὴ τυχών.

1.1.9

Ἐστέναξεν ὁ πατὴρ ἀκούσας καὶ ‘οἴχῃ δή μοι, τέκνον: δῆλον γάρ ἐστιν ὅτι Ἑρμοκράτης οὐκ ἂν δοίη σοὶ τὴν αὑτοῦ θυγατέρα τοσούτους ἔχων μνηστῆρας πλουσίους καὶ βασιλεῖς.

1.1.9

Οὔκουν οὐδὲ πειρᾶσαι σε δεῖ, μὴ φανερῶς ὑβρισθῶμεν.’

1.1.9

Εἶθ̓ ὁ μὲν πατὴρ παρεμυθεῖτο τὸν παῖδα, τῷ δ̓ ηὔξετο τὸ κακόν, ὥστε μηδ̓ ἐπὶ τὰς συνήθεις προϊέναι διατριβάς.

τῷ is acting as a pronoun for παιδί (dat) / hyperbaton of ἐπὶ τὰς συνήθεις from διατριβάς by προϊέναι / infinitive is preferred with ὥστε when outcome is negative

1.1.10

Ἐπόθει δὲ τὸ γυμνάσιον Χαιρέαν καὶ ὥσπερ ἔρημον ἦν: ἐφίλει γὰρ αὐτὸν ἡ νεολαία.

1.1.10

Πολυπραγμονοῦντες δὲ τὴν αἰτίαν ἔμαθον τῆς νόσου, καὶ ἔλεος πάντας εἰσῄει μειρακίου καλοῦ κινδυνεύοντος ἀπολέσθαι διὰ πάθος ψυχῆς εὐφυοῦς.

hyperbaton of τὴν αἰτίαν from τῆς νόσου by ἔμαθον / emotion + εἴσειμι +acc = they felt the emotion

1.1.11

Ἐνέστη νόμιμος ἐκκλησία.

1.1.11

Συγκαθεσθεὶς οὖν ὁ δῆμος τοῦτο πρῶτον καὶ μόνον ἐβόα ‘καλὸς Ἑρμοκράτης μέγας στρατηγός, σῶζε Χαιρέαν.

1.1.11

Τοῦτο πρῶτον τῶν τροπαίων.

1.1.11

Ἡ πόλις μνηστεύεται τοὺς γάμους σήμερον ἀλλήλων ἀξίων.’

1.1.12

Τίς ἂν μηνύσειε τὴν ἐκκλησίαν ἐκείνην, ἧς ὁ Ἔρως ἦν ὁ δημαγωγός;

μηνύσειε would reveal ie depict

1.1.12

Ἀνὴρ δὲ φιλόπατρις Ἑρμοκράτης ἀντειπεῖν οὐκ ἐδυνήθη τῇ πόλει δεομένῃ.

δύναμαι is deponent so ἐδυνήθη is just the standard aorist. mid of δέω is request

1.1.12

Κατανεύσαντος δ̓ αὐτοῦ πᾶς ὁ δῆμος ἐξεπήδησε τοῦ θεάτρου, καὶ οἱ μὲν νέοι ἀπῄεσαν ἐπὶ Χαιρέαν, ἡ βουλὴ δὲ καὶ οἱ ἄρχοντες ἠκολούθουν Ἑρμοκράτει:

1.1.13

παρῆσαν δὲ καὶ αἱ γυναῖκες αἱ Συρακουσίων ἐπὶ τὴν οἰκίαν νυμφαγωγοῦσαι.

καὶ implies even here

1.1.13

Ὑμέναιος ᾔδετο κατὰ πᾶσαν τὴν πόλιν: μεσταὶ δὲ αἱ ῥύμαι στεφάνων, λαμπάδων: ἐρραίνετο τὰ πρόθυρα οἴνῳ καὶ μύροις.

1.1.13

Ἡδίονα ταύτην τὴν ἡμέραν ἤγαγον οἱ Συρακούσιοι τῆς τῶν ἐπινικίων.

ἄγω is celebrate here

1.1.14

Ἡ δὲ παρθένος οὐδὲν εἰδυῖα τούτων ἔρριπτο ἐπὶ τῆς κοίτης ἐγκεκαλυμμένη, κλάουσα καὶ σιωπῶσα.

the participle σιωπῶσα modifies κλάουσα.

1.1.14

Προσελθοῦσα δὲ ἡ τροφὸς τῇ κλίνῃ ‘τέκνον,’ εἶπεν, ‘διανίστασο/ἐξανίστασο, πάρεστι γὰρ ἡ εὐκταιοτάτη πασῶν ἡμῖν ἡμέρα: ἡ πόλις σε νυμφαγωγεῖ.’

1.1.14

Τῆς δ̓ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ: οὐ γὰρ ᾔδει, τίνι γαμεῖται.

1st bit quote from Homer so φίλον means "her own" here

1.1.14

Ἄφωνος εὐθὺς ἦν καὶ σκότος αὐτῆς τῶν ὀφθαλμῶν κατεχύθη καὶ ὀλίγου δεῖν ἐξέπνευσεν: ἐδόκει δὲ τοῦτο τοῖς ὁρῶσιν αἰδώς

δεῖν is to lack so ὀλίγου δεῖν=little short of

1.1.15

Ἐπεὶ δὲ ταχέως ἐκόσμησαν αὐτὴν αἱ θεραπαινίδες, τὸ πλῆθος ἐπὶ τῶν θυρῶν ἀπέλιπον: οἱ δὲ γονεῖς τὸν νυμφίον εἰσήγαγον πρὸς τὴν παρθένον.

1.1.15

Ὁ μὲν οὖν Χαιρέας προσδραμὼν αὐτὴν κατεφίλει, Καλλιρρόη δὲ γνωρίσασα τὸν ἐρώμενον, ὥσπερ τι λύχνου φῶς ἤδη σβεννύμενον ἐπιχυθέντος ἐλαίου πάλιν ἀνέλαμψε καὶ μείζων ἐγένετο καὶ κρείττων.

σβεννύμενον is present participle so an uncompleted action

1.1.16

Ἐπεὶ δὲ προῆλθεν εἰς τὸ δημόσιον, θάμβος ὅλον τὸ πλῆθος κατέλαβεν, ὥσπερ Ἀρτέμιδος ἐν ἐρημίᾳ κυνηγέταις ἐπιστάσης: πολλοὶ δὲ τῶν παρόντων καὶ προσεκύνησαν.

sectgreekhard
rows =40